Waar ik tegenwoordig woon, ben ik niet gewoon. Ik ben anders, geen mens die het ziet, maar zodra ik ook maar minstens ‘goedemorgen’ zeg, val ik door de mand. Mijn g, daar gaat het al fout. We spreken dezelfde taal, mijn buren en ik, we verstaan elkaar, maar het is niet hetzelfde. Ik ben een Nederlander en zij zijn Belg. Je zou denken dat op de ladder van emigratie België toch warempel een eenvoudige verhuizing betekent. Dat is het ook, de verschillen zitten in zulke kleine dingen dat je ze pas merkt als je ze nodig hebt.
Laatst zag ik op de snelweg een ongeluk gebeuren. Direct stopten allerlei auto’s, en aangezien ik geen EHBO-diploma of iets anders nuttigs te bieden heb, besloot ik door te rijden. Maar ik realiseerde me dat ik ook niet even de hulpdiensten kon bellen: welk nummer is dat? Geen idee. Zal wel in het telefoonboek staan, maar heb ik dat in de auto? Nee. En hoe vraag ik snel een nummer op? Ik weet het niet, 1888 en alle varianten, doen het niet over de grens. Hoe vind ik trouwens een handig reisadvies voor het openbaar vervoer? Ben er nu eindelijk achter waar de treintijden staan, maar de bus? Geen idee. En op welke perrons vertrekken die treinen of moet ik dat ter plekke opzoeken? En wat kost die treinreis? Allemaal van die vanzelfsprekendheden in Nederland en hier in Belgie weer allemaal nieuw.
Ook is zomaar mijn groene container geleegd, daar had ik een sticker op moeten plakken (te koop in de supermarkt een dorp verderop) en die had ik nog niet. Toch zat de container vol. Heb t er eens op gegokt en warempel! Dat lukt me vast niet nog een keer en hij zit natuurlijk alweer vol. En mijn tuin… Mag ik daar zomaar de planten in verwijderen? Ze zijn strikt genomen van de verhuurder, die al verbaasd was dat ik zelf het gras wilde maaien, dus die planten. Tja, ze zijn wel dood, sommige dan, dus ik heb t er maar op gewaagd. Ben begonnen met de afvoer van de dode exemplaren.
Internet dat was ook een bijzondere ervaring. Ik koos voor ‘plug en play’ want ik heb internet nodig voor mijn werk. Dat betekende dat ik wel moest betalen, en een doos mee naar huis kreeg. Vooral nog niet pluggen, maar wachten tot er iemand iets in mijn kelder zou komen doen. Daarna pas pluggen en playen, en dat duurde twee weken! Televisie: bijna hetzelfde verhaal. Wel betalen, weer naar huis en daar lijdzaam wachten tot er iemand ergens iets zou doen. Elke avond dus even testen, en ja hoor na een week had ik beeld!
Ik maak me iedere keer weer boos , als iets anders gaat dan dat ik verwacht. En dat is dan weer raar van mij. Was ik niet diegene die zoveel begreep van interculturele kwesties? Van verschillende normen die cultuurgebonden zijn? Die overal beweert dat ‘anders’ niet per definitie ‘dom’ is? Tot het mezelf raakt als willoos en onmondig persoon kennelijk. Zolang ik maar behoor tot de elite, tot de partij die de regels in eigendom heeft, kan ik het prima uitleggen en me zelfs fantastisch verplaatsen in de andere partij. Nu ik aan de andere kant sta, is het minder te verteren. En mezelf een beetje empathisch verplaatsen in een ander voelt als een onmogelijkheid. Dit wordt een heel leerzame periode in mijn leven, vermoed ik!
Jouw gevoelens zijn een feest van herkenning voor mij als Belg in Nederland
Na 3 jaar is het nog steeds wennen soms, ik wens je dan ook veel sterkte toe en wil je als het nodig is met raad en daad bijstaan!